Söz · Beste · Özgün Müzik · Eser Hikâyeleri
← Tüm yazılar

Susmak da Sitemdir: Söylenmeyen Sözlerin Müziği


Bazı insanlar hayatımızdan sevgimiz azaldığı için değil, sevgimizi anlatmaktan yorulduğumuz için uzaklaşır.

İnsan, değer verdiği birinden her zaman büyük şeyler beklemez.

Bazen küçücük bir karşılık yeter. Söylediğinin duyulduğunu bilmek, gösterdiği yakınlığın fark edildiğini hissetmek, bir duygunun karşı tarafta sessizce kaybolmadığını görmek ister.

Çünkü sevgi yalnızca güzel sözlerden ibaret değildir. Biraz dikkat, biraz anlayış, bazen de insanın karşısındakine ayırdığı birkaç samimi andır.

Ne var ki hayatımızda öyle zamanlar olur ki bütün içtenliğimizle uzattığımız bir duygu, karşılığında hiçbir şey bulamaz.

Bir defa olsa üzerinde durmayız.

Herkesin dalgın olduğu, kendi dünyasına çekildiği, söyleyecek söz bulamadığı zamanlar vardır. İnsan sevdiğine anlayış göstermeyi bilir.

İkinci defasında da bir açıklama bulur.

Belki zamanı değildir. Belki yorgundur. Belki hissettiklerini göstermeyi beceremiyordur.

Sonra aynı şey yeniden yaşanır.

Ve insan bir noktadan sonra karşısındakinin neden sessiz kaldığını düşünmekten çok, kendi içinde nelerin değişmeye başladığını fark eder.

İşte “Susmak da Sitemdir”, biraz da bu fark edişin içinden doğan bir eser.

Kırgınlık, sevginin bittiği yer değildir

Bazı kırgınlıkların öfkeyle hiçbir ilgisi yoktur.

İnsan bağırmaz, hesap sormaz, kapıları çarpmaz. Hatta çoğu zaman hiçbir şey olmamış gibi davranmaya devam eder.

Sevdiği insanın iyi olmasını ister. Onun sevincine sevinir, üzüntüsünü önemser. İçindeki yakınlığı bir anda söküp atamaz.

Fakat kalbinin bir köşesinde, her defasında biraz daha belirginleşen bir eksiklik vardır.

Çünkü sürekli anlayış göstermekle sürekli anlaşılmamayı kabullenmek aynı şey değildir.

İnsan bazen karşısındakini üzmemek için kendi üzüntüsünü erteler. Söyleyeceklerini yutar, kırıldığını belli etmez, konuyu değiştirmeyi tercih eder.

Bir süre sonra bunların hepsi alışkanlığa dönüşür.

Dışarıdan bakıldığında her şey eskisi gibidir. Oysa içeride sessiz bir değişim başlamıştır.

Sevgi oradadır; fakat eskisi kadar rahat konuşamamaktadır.

Yakınlık sürmektedir; ama insan artık her duygusunu aynı cesaretle ortaya koyamamaktadır.

Belki de en yorucu kırgınlık budur:

Sevmeye devam ederken, sevgini eskisi gibi gösterememek.

Söylenmeyen sözlerin de bir ağırlığı vardır

“Susmak da Sitemdir” ismi, kendi içinde bir karşıtlık taşır.

Sitem, çoğu zaman söylenen bir sözle ilişkilendirilir. İnsan kırıldığını anlatır, neden incindiğini dile getirir, karşısındakinden bir açıklama bekler.

Peki ya bütün bunları defalarca düşünmüş, hatta zaman zaman anlatmaya çalışmış ama artık aynı duyguları yeniden açıklamak istemeyen insan?

Onun sessizliği ne anlama gelir?

Her susuş kabulleniş değildir.

Her geri çekiliş ilgisizlikten doğmaz.

Bazen insanın söyleyebileceği çok şey vardır; fakat o sözlerin sevdiği kişiyi inciteceğini bildiği için sessiz kalır.

Kendisine yapılanı aynı şekilde karşılık vermek istemez.

Bir kırgınlığın, iki insanın arasında daha büyük bir yaraya dönüşmesine razı olmaz.

Bu yüzden biraz uzaklaşır.

Ne sevgisini inkâr eder ne geçmişte verdiği değeri küçümser. Yalnızca aynı yerde, aynı beklentiyle durmanın kendisine iyi gelmediğini kabul eder.

Bu, kolay verilmiş bir karar değildir.

Çünkü insan bazen uzaklaşırken bile geride bıraktığı kişiyi düşünür.

Kırılmasın ister.

Yanlış anlamasın ister.

Hatta mümkünse kendi sessizliğinin bile karşısındakine ağır gelmemesini diler.

Ne tuhaf bir çelişkidir: Bir insanın kalbini korumaya çalışırken kendi kalbimizin ne kadar yorulduğunu fark etmeyiz.

Bir duygunun müziğe dönüşmesi

Bazı şarkıların hikâyesi tek bir olayla anlatılabilir. Bir karşılaşma, bir ayrılık, beklenmedik bir haber...

Bazılarınınsa başlangıcını kesin bir ana sığdırmak zordur.

Çünkü o eserler, zaman içerisinde biriken duyguların içinden çıkar.

“Susmak da Sitemdir”in taşıdığı kırgınlık da böyle bir duygunun izlerini barındırıyor.

Burada ani bir öfkenin sertliği değil, defalarca kendi içinde konuşmuş bir insanın yorgunluğu var.

Bir yanda hâlâ eksilmeyen sevgi, diğer yanda artık görmezden gelinemeyen bir incinmişlik...

Eserin duygusal dünyasını belirleyen de bu iki hâlin yan yana durabilmesi.

Bu nedenle şarkının anlatısında asıl mesele birini suçlamak değil. Karşı taraftan bir özür koparmak, geçmişin hesabını sormak ya da sevgiyi bir borca dönüştürmek de değil.

Daha çok, insanın kendi içinde verdiği sessiz bir karara benziyor.

İçimizde biriken her düşünceyi anlatmak zorunda olmadığımızı, bazen söylenecek sözleri müziğe emanet edebileceğimizi hatırlatan bir karar...

Şarkı sözü ile melodi arasındaki ilişkinin en anlamlı taraflarından biri de burada ortaya çıkıyor.

Kelimeler bir duyguyu anlatırken müzik, o kelimelerin arkasında kalanları hissettirebiliyor.

Bir cümlenin söylenişindeki durgunluk, melodinin taşıdığı hüzün, sesin ardından gelen kısa bir boşluk...

Bazen insanın uzun uzun açıklayamadığı bir ruh hâli, müziğin içinde kendisine yer bulabiliyor.

“Susmak da Sitemdir” de dinleyiciyi böyle bir iç konuşmanın eşiğine davet ediyor.

Gitmek her zaman vazgeçmek değildir

İnsan ilişkilerinde uzaklaşmayı çoğu zaman sevgisizlikle açıklarız.

Oysa hayat, bu kadar kesin ayrımlardan oluşmaz.

Bazen birine duyduğumuz sevgiyle onun hayatındaki yerimizin değişmesi aynı anda gerçekleşebilir.

Bir insanı hâlâ önemseyebilir ama eskisi kadar yakın duramayabiliriz.

Onun mutluluğunu içtenlikle isteyebilir ama kendi huzurumuz için biraz geride kalmayı seçebiliriz.

Bu durum, yaşanan güzel şeyleri değersizleştirmez.

Aksine, geçmişteki duyguların samimiyetini korurken bugünün gerçeğini de kabul edebilmenin bir yoludur.

Elbette her sessizlik doğru bir çözüm değildir. Bazen konuşmak, yanlış anlaşılmaları gidermek ve birbirimizi yeniden duymak gerekir.

Ama her konuşmanın da bir karşılık bulmadığı zamanlar vardır.

İnsan aynı kırgınlığı tekrar tekrar anlatmak zorunda kaldığında, bir noktadan sonra kelimelerden değil, anlaşılmayı beklemekten yorulur.

O zaman sessizlik bir cezaya değil, bir sınıra dönüşebilir.

Karşısındakini cezalandırmak için değil; kendisini daha fazla incitmemek ve sevdiği insanı kırmamak için konulan bir sınıra...

Belki de bu eserin en derin tarafı burada saklı.

Bir kapının öfkeyle kapanışını değil, bir insanın o kapıyı sessizce örtüşünü anlatıyor.

Ardında gürültü bırakmadan.

Geçmişi inkâr etmeden.

Sevgisini bir sitem silahına dönüştürmeden.

Sessizliğin de duyulmasını isteyen bir şarkı

Her dinleyici bir şarkıda başka bir şey bulur.

Kimi söylenen sözlere yakın hisseder kendisini, kimi melodide kendi geçmişinden bir anı yakalar. Kimi de yıllardır anlatamadığı bir duygunun başka bir insan tarafından dile getirildiğini fark eder.

“Susmak da Sitemdir”, yalnızca uzaklaşan birinin hikâyesi olarak dinlenmek zorunda değil.

Belki de dinleyene, hayatında sessizleşmiş bir insanı hatırlatacaktır.

Bir zamanlar daha çok konuşan, daha çok paylaşan, daha çok yanında olmaya çalışan birini...

Belki o insanın neden değiştiğini yeniden düşündürecektir.

Çünkü bazen sessizliğin sebebi, artık söylenecek söz kalmaması değildir.

Söylenecek sözlerin, karşılık bulmayacağına inanılmasıdır.

Sonsuz Notalar'da her eserin ardında bir duyguya, bir insan hikâyesine veya hayatın içinden küçük bir gerçeğe yer açmaya çalışıyoruz.

Bu şarkının dünyasında da sevginin kolayca vazgeçilen bir şey olmadığını; fakat insanın kendi incinmişliğini sonsuza kadar görmezden gelemeyeceğini anlatan bir hâl var.

Belki bütün mesele, sevgiyi kaybetmeden mesafe koyabilmekte.

Belki de en ağır sitem, hiçbir kırıcı söz söylemeden uzaklaşabilmekte.

Çünkü insan bazen son sözünü söylemez.

Sadece artık aynı yerden konuşmaz.

Ve kimi sessizlikler, bütün söylenenlerden daha uzun yaşar.


Susmak da Sitemdir — Sonsuz Notalar

Eser hikâyesi | Yücel AYDIN — Sonsuz Notalar